دلم میخواد گریه کنم برای قتل عام گل ...

یلدا....شبی هیچ گاه برای من سحر نشد !!!

lahzeye-didar — Mon, 24 Sep 2007 19:38:00 GMT

باهزار و یک ترفند شاخه گلی مصنوعی رادرمیان گلهای شاداب گلدانت پنهان کردم و در دفتر خاطراتت نوشتم : تورادوست دارم و خواهم داشت تازمانی که اخرین گل پژمرده شود

سه چیزراه عشق نیست : جدایی سفر فراموشی . ولی ان زمانکه تو مرا تنها گذاشتی رفتی و فراموش کردی من لحظه لحظه عاشقت شدم...

گه بادیدن من غم تودلت جون میگره میمیرم که تاابدقلب تواروم اروم بگیره

نمیدانم پس ازمرگم چه خواهدشد نمیخواهم بدانم کوزه گرازخاک اندامم چه خواهدساخت ولی انقدرمشتاقم که ازخاک گلویم سوتکی سازدبه دست کودکی گستاخ وبازیگوش که اویکریزوپی درپی دم گرم خودش رادرگلویم سخت بفشارد بدین سان بشکنددائم سکوت مرگبارم را...

من و غریبه

lahzeye-didar — Sun, 12 Aug 2007 11:43:18 GMT

شب بحراني من !

lahzeye-didar — Sun, 17 Sep 2006 21:48:18 GMT

شب بحراني من !

باز هم مرغ شب از راه رسيد و دل خسته دگر بار پريد

آن شب تار و پليد شانه ام ، كوله اي از خاطره بر دوش كشيد

صحنهُ آن شب بحراني من !

كه در آن « پيكر سيمين تني » از راه رسيد قدم اولش آهنگ سكوتم بشكست

مهربان!آمد و نزديك نشست بود از وسوسهُ سرد زمان نشعه و مست

« شرم » جادو شد و چون باد بتاخت

ناگهان جامه ز تن دور انداخت دل وحشت زده در كورهُ احساس گداخت

برق اندام سپيدش ، ره مهتاب گرفت گيسوان سيهي بر سر هم تاب گرفت

تب لبهاي حريص ، ز سرم خواب گرفت آن شب وحشتزا عقل از ان حادثه ها ماند شگفت

« عقل » وحشتزده بود ، « سينه » حيران شده بود « چشم » هم محو رخ اين بت عصيان شده بود

باز برداشت سوي پيكر من چند قدمي

بيرق مهر و هوس، گشت علم ديدم اين سوي نگاه من و او گره خوردست به هم

جسم ها بي حركت ، نشعه و مست دل كه از اول سر رفت ز دست

همهُ سلسله ي سينه ام از هم گسست يار نزديك تر آمد ، ناگه يخ قنديل وجودم بشكست

سينهُ غم زده ، فرياد بزد « عقل » هم بر سر من داد بزد

عقل مي گفت: « بس است اين همه ذلت ، دل من! » نيست اين - شعبده باز سر ره - قابل من

تو رها شو ز فسون هاي زمان بس كن اي مردمك غافل من

« دين » من گفت كه من ، راه سفر بسپارم؟ رخت را از سر اقليم دلت بردارم؟

هوس و وسوسه هاي دل را همه تنها بر تو بگذارم؟

دست از افسونگري دل شستم آيتي روي زمين مي جستم.

گويي ابليس كه شيدا شدن دل را ديد « مكر » را ، در - نظر عشق – بياورد پديد

دم طوفاني شهوت سر اين سينه وزيد « حيله » را در – نفس دوست – بر عقل دميد

« عقل » مجنون شد و رفت،« سينه » بي تاب بماند باز ابليس دگر زمزمه در گوش بخواند:

هيچكس نيست بجز « دست تو » و « شانهُ » « يار» خانه خالي شد و در سينه دگر نيست قرار

دست را حلقه بزن دور نگار بوسه زن بر لب و تصوير رخش عشق كن در تب آغوش بهار،

كار ، مشكل شده بود - رغبت و عشق و هوس - - فكرت من را بربود -

راستي هيچ كس جز من و او خانه نبود گوييا روح خدا در دل ديوانه نبود

آه! اي خالق من! پس همه عمر تكاپوي عبادت ، به چه سود؟

- غم و اندوه ندامت – در راه -دل سرگشته هنوزم گمراه

تازه گشتم ز دل « يوسف كنعان » آگـــــــــــــــــــــــــــــــــــاه

« عقل » مي گفت: بران « عشق » مي گفت: بمان

يار در - هالهُ ناز - « سينه » فرياد زنان روي او باز شد و تنگ مي گشت جهان

چه شب سختي بود!

« غمزه » بر « فكر » نمي داد امان شده بودم آن شب دل بازيچهُ آن رند زمان

دل دگر داشت به آداب هوس ، خو مي كرد بركهُ شهوت گنديده شده داشت در گوشهُ دل بو مي كرد

ناگهان ، رعشه اي از غيب به دامنم ريخت و نگاه عطش آميز مرا به سراپاي - خود من - آويخت

واقعيت همه تلخ است ولي

ديدم آن لحظه كه در بستر شيطان خفتم دارم اندر شرر غفلت خود مي افتم

در دل خود به ندايي - پرخواهش - گفتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم:

اي خدا!-بركهُ مدفون شده - را جاري كن بارالها ، تو مرا ياري كن

چشم مخمور و اسير من را،تو در آرامش بيداري كن و رهايم ز غم خواري كن

يار،در حيرت از اين ماندن بي جاي دلم منتظر، تا نگرد حالت شيداي دلم.

او بسي دل كه به آغوش جنونش بسته حال مي خواست ببيند تب و غوغاي دلم

غرق بود او به تماشاي دلم

ناگهان،سينه سپر كردم و فرياد زدم سر تنديس رخش داد زدم:

برو اي پست كه من رخت گنه ني پوشم طبله هاي هوس تو نرود در گوشم

شرف و پاكي روحم را من به دل هيچ خسي نفروشم

دل من،عالت بازيچهُ هر رسوا نيست بهر لبخند - عروسك شده اي - شيدا نيست

برو اي پست تر از سگ كه زمين دل من بهر آسايش زنديق دلت مأوا نيست

يار ، وحشت زده از خشم من از خانه برفت نقش او بار دگر از دل ديوانه برفت

سينه آرام ز سوز هيجان سرد بشد شمع خاموش شد آن گاه كه پروانه برفت

گر چه آن شب بگذشت و همه شب هاي دگر ولي آن شب نرود هيچ زماني ز نظر

ياد آن خاطره، صيقل سر اين سينه زند دل « شيدا » شده جوشندهُ اين ديدهُ تر

شادروان « محسن همتي پور » م . شيدا

بسه

lahzeye-didar — Sun, 17 Sep 2006 21:42:20 GMT

اعتماد نكن به حرفاي قشنگ و عاشقونه

اعتماد نكن به اون كه ميگه منتظر ميمونه

انتظار نداشته باش كه تنها با تو باشه و بس

شك نكن،تو مطمئن باش با كساي ديگه هم هست

هرچي كه داري تو سينه رو نكن،نگو كه اينه

براي گفتن رازت لباي اون در كمينه

به خنده هاش دل نبازي تو با گريه هاش نسازي

اينا همش يه فريبه تا تورو بگيره بازي

مواظب باش كه نريزي اشك رو شونه ي ظريفش

مطمئن باش كه با احساس هيچ وقت نميشي حريفش

خيلي وقته كه چشام خسته شدن،از شباي سرد و تارو انتظار

خيلي وقته كه ميخوام گريه كنم شونه هاتو باز براي من بيار

خيلي وقته كه دلم پر ميزنه براي لحظه هاي خنديدنت

براي گريه هاي شبونتون ، اشكاي نقره اي رو گونتون

عشق همه آدما دروغيه الكي آدما دل خوش ميكنن

بد مدتي ازت خسته ميشن به تو و به عشق تو پشت ميكنن

اما باز با اين همه دوست دارم نمي تونم از چشات دل بكنم

عزيزم عزيزم اگه يه روز مردني هست بذار تو آغوش تو جون بكنم

ديگه نگو دلم پيشه تو گيره

خودتم خوب ميدوني ديگه ديره

قصه هاي تلخ و شنيدن بسه خنجر از پشت و چشيدن بسه

اون كه ميگه دوست دارم دروغه شبهاي بي فروغ و ماتم بسه

به اون كه دل داده دل ديوونم اسيرو بيچاره شده ميدونم

اما چيكار كنم نميشه رد شم نميشه بي وفايي رو بلد شم

اگه يه روز قرار باشه بميرم قبلش من از تو انتقام ميگيرم

بلا هايي كه به سرم آوردي سرت ميارم و بدش ميميرم

ديگه نگو دلم پيشه تو گيره خودتم خوب ميدوني ديگه ديره

خوب ميدوني كه دست تو رو شده عاشق نميشه دلم،ترسو شده

ديگه بريدم از تو و از همه درچي بگم از بي وفاييت كمه

دل من كه شكست ولي الهي دل اين چشم انتظاري نشكنه

زی ذی نامه

lahzeye-didar — Sat, 13 May 2006 15:47:39 GMT

الهی ! به مردان در خانه ات

به آن زن ذلیلان فرزانه ات

به آنان که در بچه داری تکند

یلان عوض کردن پوشکند

به آنان که با ذوق و شوق تمام

به مادر زن خود میگن مامان

به آنان که دامن رفو میکنند

ز بعد رفویش اتو میکنند

به آن قرمه سبزی پزان قدر

به آن مادران به ظاهر پدر

الهی ! به آه دل زن ذلیل

به آن اشک چشمان ممد سیبیل

که مارا بر این عهد کن استوار!

از این زن ذلیلی مکن بر کنار

بر گرفته از وبلاگ متین جان

lahzeye-didar — Tue, 09 May 2006 06:51:47 GMT

سير تکامل آقا پسرها

سن 14 سالگي : تازه توي اين سن، هر رو از بر تشخيص ميدن . اول بدبختي
سن 15 سالگي : ياد مي گيرن که توي خيابون به مردم نگاه کنن ... از قيافه خودشون بدشون مي ياد
سن 16 سالگي : توي اين سن اصولا راه نميرن، تکنو مي زنن ... حرف هم نمي زنن ، داد مي زنن ... با راکت تنيس هم گيتار مي زنن
سن 17 سالگي : يه کمي مثلا آدم ميشن ... فقط شعرهاشون و بلند بلند مي خونن ... يادش به خير اون روزها که تکنو نبود راک ن رول مي خوندن
سن 18 سالگي : هر کي رو مي بينن تا پس فردا عاشقش ميشن ... آخ آخ ...آهنگ هاي داريوش مثل چسب دو قلو بهشون مي چسبه
سن 19 سالگي : دوست دارن ده تا رو در آن واحد داشته باشن ... تيز ميشن ... ابي گوش ميدن
سن 20 سالگي : از همه شون رو دست مي خورن ...ستار گوش ميدن که نفهمن چي شده
سن 21 سالگي : زندگي رو چيزي غير از اين بچه بازيها مي بينن ... مثلا عاقل مي شن
سن 22 سالگي : نه مي فهمن که زندگي همش عشقه ... دنبال يه آدم حسابي مي گردن
سن 23 سالگي : يکي رو پيدا ميکنن اما مرموز ميشن ... ديدشون عوض مي شه
سن 24 سالگي : نه... اون با يه نفر ديگه هم دوسته ...اصلا لياقت عشق منو نداشت
سن 25 سالگي : عشق سيخي چند؟ ... طرف بايد باباش پولدار باشه... حالا خوشگل هم باشه بد نيست
سن 26 سالگي : اين يکي ديگه همونيه که همهء عمر مي خواستم ... افتخار ميدين غلامتون باشم ؟
سن 27 سالگي : آخيش
سن 28 سالگي : کاش قلم پام مي شکست و خواستگاري تو نميومدم

سير تکامل دختر خانمها

سن 14 سالگي : تا پارسال هر کي بهشون مي گفت چطوري؟ ميگفتن ... خوبم مرسي ... حالا ميگن مرسي خوبم
سن 15 سالگي : هر کي بهشون بگه سلام ... ميگن عليک سلام ... نقاشيشون بهتر ميشه » بتونه کاري و رنگ آميزي
سن 16 سالگي : يعني يه عاشق واقعيند ... فردا صبح هم ميخوان خودکشي کنن ... شوخي هم ندارن
سن 17 سالگي : نشستن و اشک مي ريزن ... بهشون بي وفايي شده ... کوران حوادث
سن 18 سالگي : ديگه اصلا عشق بي عشق ... توي خيابون جلوي پاشون رو هم نگاه نمي کنن
سن 19 سالگي : از بي توجهي يه نفر رنج مي برن ... فکر مي کنن اون يه آدم به تمام معناست
سن 20 سالگي : نه , نه ... اون منو نمي خواست آخرش منو يه کور و کچلي مي گيره ... مي دونم
سن 21 سالگي : فقط سن 27-28 سالگي قصد ازدواج دارن ، فقط
سن 22 سالگي : خوش تيپ باشه ، پولدار باشه ، تحصيلکرده باشه ، قد بلند باشه ، خوش لباس باشه ... آخ که چي نباشه
سن 23 سالگي : همهء خواستگارا رو رد مي کنن
سن 24 سالگي : زياد مهم نيست که چه ريختييه يا چقدر پول داره ، فقط شجاع باشه ، ما رو به اون چيزي که نرسيديم برسونه
سن 25 سالگي : اااااااه ، پس چرا ديگه هيچکي نمي ياد... هر کن ميخواد باشه ، باشه
سن 26 سالگي : يه نفر مي ياد ، همين خوبه ، بله
سن 27 سالگي : آخيش
سن 28 سالگي : کاش قلم پات مي شکست و خواستگاري من نميومدي

آخه چی بگم؟

lahzeye-didar — Thu, 20 Apr 2006 12:40:18 GMT

سلام...!!

خیلی وقته نیستم.نمیدونم از کجا شروع کنم.

خیلی ها از من میپرسن چرا اینقدر نامیدی؟

بعضی ها میگن چرا شاد نیستی؟

یه گروه ازشون میگن چه علاقه ای به مردن داری؟

میگن تو عاشقی؟

میگن تو عشق شکست خوردی؟

میگن از خودت بگو:

آخه چی بگم؟ من نامید نیستم خیلی هم شادم علاقه داشتن به مردن یه حس نیست مرگ هم مثل

تمام حالات روحی زیباست مثل تولد مثل یه لبخند مثل بازی شبنم ها روی برگ گل مثل حس آزادی و ...

واسه هین که عاشقم یا نه باید بگم آره عاشقم اما نه اون عشق که شما فکر میکنید( عشق به جنس مخالف ) من عاشق خودمم عاشق خدا عاشق خنده و حتی عاشق مردن

توی عشق شکست خوردن:این دوره زمونه همه خیلی زود عاشق میشن اونم یه دل نه صد دل خیلی زود هم زیر پای مشکلات لگد میشن و خیلی نامید از زندگی خسته میشن.

خیلی دوستون دارم.

آخ از دست این روزگار...

lahzeye-didar — Wed, 19 Apr 2006 13:02:38 GMT

بودیم و کسی پاس نمی داشت باشد که نباشیم بدانند که بودیم

عذر خواهی

lahzeye-didar — Tue, 07 Feb 2006 13:34:18 GMT

با عرض شرمندگی باید بگم که وبلاگم هک شده بود و

یکی از دوستانم این ...... کاریو به بار آورده بود

باید ببخشید من پیمان هستم و صحیح و سالم.

همتون و دوست دارم و باید بگم که دیگه نمیام نت.

مثل آقا حمید گل

BYE BYE

lahzeye-didar — Thu, 02 Feb 2006 07:49:09 GMT

امیدوارم که منو ببخشید آخه دیگه نمیام نت و نمیتونم

وبلاگم رو کامل کنم . تازه داشتم بخش های

جدید و راه اندازی میکردم . اما ...

برام دعا کنید . یا حق